4 Ekim 2010 Pazartesi

Biz Zaten Hiçbir Zaman 'Biz' Olamadık

Ellerini göster bana
Hata uzat,tutunayım onlara
İhtiyacım var onlara ve sana

Eskiden yetebiliyordum kendime
Ama artık olmuyor
Ağır geliyor omzumdaki yükler

Sabah kalkıyorum yalnız...
Akşam yatıyorum yalnız...
Geceleri daha zor oluyor
Üşüyorum...
Kendime sığınıyorum,sarılıyorum
Ama yetmiyor artık
Hiçbir şey bendeki yerini dolduramıyor...

Hayata küsebilirim
Günlerce yataktan çıkmayıp ağlayabilirim senin için
Ama senin var olduğunu bilmek tesellim oluyor
Çabalıyorum...

Etrafımdaki insanlar aşkı hissedip mutlu oluyorlar
Ben ise onlara bakıyorum bizi düşünerek mutlu oluyorum.
Sanki her şeyde,her yerde biz varız
Aslında yokuz,belki de hiç olamadık,başaramadık
Hep ben vardım da sen yoktun.
Biz zaten hiçbir zaman 'biz' olamadık.

Ellerim de üşüyor artık
Ama sen yoksun ki zaten
Ve olmayacaksın da.

17 Eylül 2010 Cuma

İçinde Oluyor Her Şey.

Kızarıyorum
Terliyorum
Kalbim ağzıma geliyor,beni zorluyor.
Bastırmaya çalışıyorum kendimi.
Sakin ol diyorum
Konuşma,sakın kal diyorum
İşe yarıyor mu peki?
Hayır.

Anlatıyorum
Anlattıkça daha da büyüyor içimde.
Zorlaşıyor gittikçe.
Anlaması,anlatması

Hayaller kuruyoruz beraber
Hayallere inanıyoruz,onunla yaşıyoruz.
Sonra gerçek su üstüne çıkıyor
Korkuyoruz,belki de kaçıyoruz.
Hatta kendimizden şüphe duyup,küçümsüyoruz.
Abartıyoruz bazen de.

Bunu ne alkol,ne sigara,ne bir şey ne de birisi durdurabiliyor.
İçinde oluyor bir süre sonra.
İçinde gün geçtikçe büyüyen bir yara.
Canın yanıyor ama kimse anlamasın diye bağıramıyorsun
Bırak bağırmayı,konuşamıyorsun,ağlayamıyorsun bile.

Ne şarkılar,ne şiirler tercüman oluyor duygularına.
Başka hiç kimsenin bu duyguyu hissetmediğini düşünüyorsun.
Bir tek sen varsın.
Yalnızsın.
Atılmışsın bir köşeye,değersizsin.

18 Ağustos 2010 Çarşamba

Birisi Var.

Birisi var.
Ekmek gibi,su gibi
Acıkmak,susamak,sıçmak gibi
Hep yanımda,hep benimle.

Onu görmek için gözlerimi kapayıp uzaklara dalmama gerek yok
Ya da uzun uzun,kesintisiz,donuk bakışlar ile bir noktaya odaklanmama
Tamam belki fiziksel olarak hep benimle değil
Ama ruhu hep bende,içimde,en derinlerde.
Ağlarken,gülerken,düşünürken,şüphe ederken,bazen de uyurken...

Kendimi iyi tanıyorum,etkilenmem kolay olmuyor
Ama bazı insanlar var ki
Kalbine giriyor,kapısına tekmeyi basıyor 'ben geldim lan!' deyiveriyor.
Bir daha da çıkmıyor o kapıdan
İşte böyle bir şeysin sen.
İçimdesin en saf,katkısız,temiz halinle

Seni böyle anlatınca melekten farkın yok
Olsun seni melek sanayım ben
Bazı yanlarını görmezden geleyim,belki böylesi daha iyidir.
Ne dersin?

Biliyorum ki bu duygularım karşılıksız değil.
Sevdiğim kadar seviliyorum.
Ama inan ki bunun hiçbir önemi yok
Beni sevmesi için sevdiğim insanlardan değilsin sen,olmayacaksın da.
Sadece sevgi işte.Sevgi...

Her zaman hayatımda ol,hiç çıkma o kapıdan,gitme uzaklara..
Bir gün bir şeyler olsa bile,gitsen bile,arada çal o kapıyı
Burada ben vardım de,sen vardın de,biz vardık de en önemlisi.
Sen ve Ben yani Biz de.